Ω, πόσο προεδρικά νιώθω!

Πρέπει να το παραδεχτούμε:
Εμείς οι Έλληνες είμαστε γεννημένοι για πρόεδροι.

Καλή, προεδρική εξαμηνιά!

Idom

Ποιος Λιάπης;

Η αντιμετώπιση τού Μιχ. Λιάπη από τα ΜΜΕ (κυρίως από τα τηλεοπτικά κάναλια) νομίζω ότι δείχνει ανάγλυφα πόσο πολύ αναλώσιμοι είναι (και) οι πολιτικοί για τους οικονομικούς μεγιστάνες.
Εκείνοι τους μαζεύουν, τους "κάνουν ανθρώπους" και όταν χρειάζεται τους θυσιάζουν.  Εύκολα.

Παρατηρήστε διάφορες - ντεμέκ - σατιρικές εκπομπές.  Που είτε απευθύνονται σε νέους είτε σε μεσήλικες.  Χλευάζουν ανενδοίστα τους πολιτικούς, αλλά ποτέ τα μεγάλα οικονομικά τζάκια.

Άραγε τι κόστος, τζίρο, απόσβεση, φύρα και κέρδος έχει η "καλλιέργεια" ενός μεγαλοπολιτικού για ένα μεγαλοεπιχειρηματία;
Θυμάμαι που λέγανε ότι η αποστασία (η ορίτζιναλ, τού '65), τελικά, μάλλον είχε στοιχίσει φτηνά.

Η οικονομία νικάει κατά κράτος την πολιτική στην εποχή μας.  Και σε μία απίθανη χώρα που πια μαραίνεται η φαιδρή πορτοκαλιά, ένας "βασιλιάς" των σούπερ μάρκετ πάντρεψε την κόρη του με ένα παρολίγο αληθινό βασιλόπουλο.
Αυτό το τελευταίο είναι βέβαια πολύ όμορφο: η εκδίκηση τής μέσης τάξης απέναντι στη βουλιμική και υποκριτική αριστοκρατία.  Αλλά όταν το σενάριο επαναλαμβάνεται ως φάρσα και στις Δημοκρατίες - τεσπά, στα πολιτεύματα που προσπαθούν να είναι ή φαντασιώνονται ότι είναι Δημοκρατίες -, τότε πάμε ντουγρού πίσω στη φεουδαρχία.

Μοντέρνου τύπου φυσικά.  Με άιφον και τηλεοπτικούς τελάληδες...
Το οποίο βέβαια, οι μπι μούβηζ και η μπη λογοτεχνία τού φανταστικού το έχουν πεί εδώ και δεκαετίες.

Idom

Και στα δικά μας!...

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Ταϋλάνδη

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_01/12/2013_530181

Idom

Χωρίς φενάκες

Οργισμένος Γιάννης Χάρης, όξω απ' τα δόντια, αλλά πάντα σκεπτόμενος,  εδώ  και  εδώ .


Idom

Απόσπασμα από την "απολογία" τού Wilhelm Furtwaengler

"I knew Germany was in a terrible crisis; I felt responsible for German music, and it was my task to survive this crisis, as much as I could. The concern that my art was misused for propaganda had to yield to the greater concern that German music be preserved, that music be given to the German people by its own musicians. These people, the compatriots of Bach and Beethoven, of Mozart and Schubert, still had to go on living under the control of a regime obsessed with total war. No one who did not live here himself in those days can possibly judge what it was like. Does Thomas Mann [who was critical of Furtwängler's actions] really believe that in 'the Germany of Himmler' one should not be permitted to play Beethoven? Could he not realize that people never needed more, never yearned more to hear Beethoven and his message of freedom and human love, than precisely these Germans, who had to live under Himmler’s terror? I do not regret having stayed with them."


«Ήξερα ότι η Γερμανία βρισκόταν σε τρομερή κρίση· ένιωθα υπεύθυνος για τη Γερμανική μουσική και ήταν καθήκον μου να επιβιώσω από αυτήν την κρίση, όσο μπορούσα.  Η έγνοια ότι η τέχνη μου χρησιμοποιείτο καταχρηστικά για προπαγάνδα, είχε να ζυγιστεί με τη μεγαλύτερη έγνοια, να διατηρηθεί η Γερμανική μουσική, να δοθεί στο Γερμανικό λαό από τους ίδιους της τους μουσικούς.  Αυτοί οι άνθρωποι, οι συμπατριώτες τού Μπαχ και τού Μπετόβεν, τού Μότσαρτ και τού Σούμπερτ, είχαν να συνεχίσουν να ζουν κάτω από τον έλεγχο ενός καθεστώτος εμμονικού με τον ολοκληρωτικό πόλεμο.  Κανένας που δεν έζησε εδώ, ο ίδιος, εκείνες τις ημέρες, δεν υπάρχει περίπτωση να αντιληφθεί πώς ήτανε.  Μπορεί να πιστέψει ο Τόμας Μαν* ότι στη “Γερμανία τού Χίμλερ” δεν επιτρεπόταν σε κάποιους να παίξουν Μπετόβεν;**  Δεν μπορεί να καταλάβει ότι άνθρωποι δεν χρειάστηκαν ποτέ περισσότερο, δεν λαχτάρησαν ποτέ περισσότερο, να ακούσουν Μπετόβεν και το μήνυμά του για ελευθερία και ανθρώπινη αγάπη, όσο αυτοί ακριβώς οι Γερμανοί που είχαν να ζήσουν κάτω απ’ τον τρόμο τού Χίμλερ;  Δεν μετανιώνω που έμεινα μαζί τους.»

*  Ο Τόμας Μαν ήταν επικριτικός απέναντι στις πράξεις τού Φουρτβένγκλερ.

**  Εννοεί την απαγόρευση στους (Γερμανο-) Εβραίους μουσικούς να συμμετέχουν σε ορχήστρες και να παίζουν γερμανική μουσική.     

Θεωρώ το παραπάνω, υποδειγματικό παράδειγμα τής διαφοράς μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού.

Η ελληνική μετάφραση είναι δική μου. 

Διαβάστε:

http://en.wikipedia.org/wiki/Wilhelm_Furtw%C3%A4ngler

http://www.dailykos.com/story/2011/12/09/1041353/-Thursday-Classical-Music-OPUS-62-Beethoven-s-Ninth-Symphony?via=tag

Idom

Αναδημοσίευση

Λίγες ημέρες πριν, από τον Πιτσιρίκο:

εδώ


Idom

Πολιτικός καζαεννέας*

Για να δούμε αν καταλαβαίνω σωστά τι γίνεται:

Το Πασόκ πριν χρόοοονια τάισε τη χρυσή αυγή

– που τότε είχε  βασιλικοχουντοακροδεξιούς ανταγωνιστές –

για να έχει να τη δείχνει σαν μπαμπούλα

στους αυτόχθονες. 

Η οποία Χρυσή Αυγή ήταν κάτι σαν το far UV τής ΝΔ – φως σκοτεινό εκ τού φάσματός της.

Ας προβλέψω τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες. 

Όταν τα συστημικά / καθεστωτικά ΜΜΕ θα ‘χουν

- όσο μπορούν –

υποβάλλει αντι-χρυσαυγήτικη γραμμή στο πόπολο

και όταν θα έχει εκδοθεί κάποια Πυθιακή εντολή για έλεγχο τής ΧΑ από την Εισαγγελία,

η ΝΔ-Πασόκ θα προτείνει κραυγαλέα στον Σύριζα...

(δηλαδή, σε όλο το «φάσμα τού δημοκρατικού πολιτικού χώρου» θα το προτείνει,

αλλά χέστηκε η ΝΔ-Πασόκ για τους υπόλοιπους)

... να συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν τον κοινό κίνδυνο τής ΧΑ.

Τον οποίο διατρέχει η κοινωνία.

Ο κος Κουβέλης έχει ήδη πιάσει στασίδι.  Έχοντας γελοιοποιηθεί συστηματικά,

και βάζοντας πολλά αυτογκόλ,

συμμετέχοντας στην τρικομματική,

αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν ο πρώτος κόμματος τον εξώθησε

στο χώρο, που πλέον οι ψηφοφόροι όχι απλά δεν σε ψηφίζουν, αλλά θυσιάζουν το ψηφοδέλτιο τους

για να γράψουν διάφορα χλευαστικά για πάρτη σου.

Όμως

– σώφρονες οι κακοί –

ο πρώτος κόμματος

(και ο δεύτερος, αλλά ποιος ασχολείται πια με τον δεύτερο;)

δεν λοιδώρησε τον κον Κουβέλη και το κόμμα του

και έμειναν φίλοι και πολιτισμένοι

με το σάς και με το σεις.

Και ιδού, αποκάλυψη μέγιστη: σε τι χρησίμεψε το κλείσιμο τής ΕΡΤ!  Να γίνει συμπορευόμενη συμπολίτευση το Κουβελήκομμα.

Και ιδού, πόσο χρησιμεύει τώρα, ως αντι-ΧΑ λαγός!

(το σωστό βέβαια είναι και εγώ

σαν δημοκράτης

να μιλώ για κόμμα και όχι για πολιτικό αρχηγό,

αλλά στην περίπτωση τού κόμματος τού κου Κουβέλη (αλήθεια, πώς το λένε;)

όλοι οι άλλοι τού κόμματος κάνουν τα πάντα για να δείχνουν

ότι λείπουν

πέρα μακριά.

Οπότε γιατί να τους κακοκαρδίσω και να τους δείξω με το δάχτυλο;

Ίσως πολύ καλύτερα που κάνουν έτσι.

Οπότε γιοκ κόμμα, μόνο κος Κουβέλης)

Το ΚΚΕ δεν θα συμμετέχει

όμως κανείς από τη δικομματική δεν θα θυμώσει (πολύ) μαζί του

(χρειαζόμαστε το ΚΚΕ για να κόψει ψήφους από τους επάρατους)

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν ξέρω τι θα κάνουν,

απρόβλεπτοι άνθρωποι

και εγώ μύωπας.

   

Και ο Σύριζα θα είναι πάλι ο φταίχτης,

αυτός, που δεν θα θέλει να συνεργαστούν οι Δημοκρατικές δυνάμεις για να εκδιωχθεί ο Όφις

και θα βγαίνουν το βράδια τα πρετεντέρια στην TV και θα ανακρίνουν

και θα επιπλήττουν

τους Συριζιανούς:

«δεν θέλετε να παταχθεί η χρυσή αυγή;»

«μα πώς, εσείς ένα αριστερό κόμμα;»

«τότε, γιατί δεν συνεργάζεστε με τα άλλα μεγάλα κόμματα;»

«από τις λίγες φορές που η πλειοψηφία συμφωνεί να δράσει από κοινού, εσείς τη σαμποτάρετε...»

«έως τώρα δεν καταδικάζατε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται,

δεν καταδικάζατε τη βία όταν προέρχεται από τους αναρχικούς,

τώρα δεν την καταδικάζετε και όταν προέρχεται από τους ναζιστές!»

Και έτσι πάλι ο Σύριζας θα είναι ο φταίχτης.

Και αν μεν δείξει χαρακτήρα και αρνηθεί,

θα πουν ότι έμμεσα στηρίζει τη χρυσή αυγή, τους μπαχαλάκηδες, το ανθελληνικό κλίμα 

και όλα τα άκρα ίδια είναι.

Θα βγει και ο Μπένι να τα πει αυτά...

  

Αλλά τι να κάνουμε;  Αναμενόμενοι οι γκαίμπελς στις κοινωνίες των ανθρώπων.

Το πρόβλημα είναι

ότι κάποιοι γεφυράκηδες και καρεκλάκηδες

- πολλοί τέτοιοι στον Σύριζα και όλο αυγαταίνουν -

θα πουν «Ναι,

να συνεργαστούμε».

Και θα ‘ναι τότε ο καιρός που το σύστημα

θα χρειάζεται να προετοιμάσει τον επόμενο αποδιοπομπαίο τράγο.

(10-15 χρόνια χρειάζεται συνήθως μία προετοιμασία,

αλλά έχουνε/έχουμε και προετοιμασίες fast track.)

Και νομίζω ότι τότε ο δείκτης θα έχει κάνει κύκλο

και ο νέος αποδιοπομπαίος θα είναι πάλι το ΚΚΕ.

Για να πληρωθούν οι Αρχαίες γραφές:

"Καλά, εσείς δεν τρώγεστε με τίποτα..."

Idom

* Καζαεννέας λέγεται ο Καζαμίας που εκδίδεται τον Σεπτέμβρη.

Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν

Είδα το ποίημα με την εμβληματική φράση στο blog τού Ροβυθέ (εδώ)

και σκέφτηκα αμέσως

" Καιρός που το "Έθνος*" ξιφουλκεί πλησίστιο εναντίον τής χρυσής αυγής "

...

Idom

* (η εφημερίδα, εννοείται)
και το Μέγκα και ο Σκάι και ...