Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Us, and them
And after all we're only ordinary men.
Me, and you.
God only knows it's noz what we would choose to do.


Forward he cried from the rear
and the front rank died.
And the general sat and the lines on the map
moved from side to side.


Black and blue
And who knows which is which and who is who.
Up and down.
But in the end it's only round and round.


Haven't you heard it's a battle of words
The poster bearer cried.
Listen son, said the man with the gun
There's room for you inside.


Down and out
It can't be helped but there's a lot of it about.
With, without.
And who'll deny it's what the fighting's all about?


Out of the way, it's a busy day
I've got things on my mind.
For the want of the price of tea and a slice
The old man died.

("Us and them" by Roger Waters (lyrics)
from the album "Dark side of the Moon")


77 χρονών...

Όσο για μένα
έφυγα απ' την πλατεία Συντάγματος
την νύχτα
όταν άρχιζαν οι φασαρίες...



Idom

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Λάκης Σάντας














"Ένα μικρο τέταρτο του φεγγαριού έπεφτε πάνω στα μάρμαρα, το χουμε συμφωνήσει.
Αν παν να μας συλλάβουν, θα πέσουμε από την Ακρόπολη.
Παιδευόμαστε, είναι στερεωμένη με συρματόσκοινο.
Σιωπή. Μονό το γέλιο της γερμανικής φρουράς ακούγεται.
Ένα ένα κόβουμε τα σύρματα με χέρια, με δόντια, με λύσσα! Η σημαία πέφτει..."


Το κείμενο είναι από το ιστολόγιο "Αριστερά στο φακό", (εδώ)
Η εικόνα είναι από τηλεοπτικό αφιέρωμα τού Φρέντυ Γερμανού (ΕΤ1) στους Μανώλη Γλέζο και Λάκη Σάντα.




Σάββατο 17 Ιουλίου 2010



Παρακαλώ επισκεφτείτε:

http://www.takepart.com/zero

...

και υπογράψτε!

Idom

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

ΑΜΑΧΟΣ



Έχω πεθάνει δυο χιλιάδες έξι φορές
σε κάθε πόλεμο που έγινε με κυνηγούσανε ορδές
είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται
πάντα με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται
Είν' ο ρόλος που μου δόθηκε αυτός απ' το Θεό
να πεθαίνω για κάθε πόλεμό τους ιερό
έχω πεθάνει σε μία από τις σταυροφορίες
περάσαν από πάνω μου τρεις αυτοκρατορίες
θυμάμαι κι όσο θυμάμαι,
φοβάμαι τις νύχτες εκείνες
όταν μάτωναν τ' αυτιά σου απ' τις σειρήνες
και μετά μέσα στις γνώριμες κατακόμβες
κι από πάνω μου τόνοι από τσιμέντο και βόμβες
άκου να δεις,
εδώ κάτω δε ζητείται ελπίς
όταν θα ξαναγίνει πόλεμος πρέπει να σηκωθείς
για να πεθάνεις πάλι μονάχος κάποιο βράδυ
ήμουν παιδί όταν βομβάρδισαν το Βελιγράδι

Είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται,
πάντα
με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται πάντα,
πάντα πονά,
πάντα ξυπνά όταν πρέπει
και πεθαίνει πάλι αφού ο Θεός το επιτρέπει.

Είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται,
πάντα
με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται πάντα,
πάντα πονά,
πάντα ξυπνά όταν πρέπει
και πεθαίνει πάλι αφού ο Θεός το επιτρέπει.


Έχω πεθάνει στ' ολοκαύτωμα χωρίς να φταίω
αντί για δάκρυα βγαίνει αίμα απ' τα μάτια μου όταν κλαίω
ήμουν παιδί στη Παλαιστίνη τη νύχτα εκείνη
έγινα μάρτυρας γιατί τίποτα δεν μου 'χε μείνει
η ζωή μου στους αιώνες μοιάζει με ποίημα
με τη κοπέλα μου πέθανα αγκαλιά στη Χιροσίμα
ή στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν εντάξει
τουλάχιστον εσείς πουλάτε F-16
ήμουν Αρμένιος την ώρα που μας έσφαζε ο Κεμάλ
και μοναχός επί κουμμουνισμού κάπου στο Νεπάλ
και είπα όχι πάλι, όχι άλλο σκοτάδι
αφήστε με να κοιμηθώ λιγάκι για ένα βράδυ
Αύριο πάλι,
σε μία μάχη νέα
θα με ξυπνήσουν να πεθάνω στο Ιράν ή τη Κορέα
ειμ' ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται
πάντα με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται

Είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται,
πάντα
με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται πάντα,
πάντα πονά,
πάντα ξυπνά όταν πρέπει
και πεθαίνει πάλι αφού ο Θεός το επιτρέπει.

Είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,
πάντα φοβάται,
πάντα
με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται πάντα,
πάντα πονά,
πάντα ξυπνά όταν πρέπει
και πεθαίνει πάλι αφού ο Θεός το επιτρέπει.



"Άμαχος"
από το ραπ συγκρότημα "Στίχοιμα"



Πέμπτη 7 Μαΐου 2009

.





.

Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008

28η Οκτωβρίου 2008


Από «Το ημερολόγιο ενός Εφέδρου Ανθγού του Νίκου Παπαβασιλείου που υπηρέτησε στον 1ο Λόχο του 1ου Τάγματος του 40ου Συντάγματος Ευζώνων

8 Ιαν 1941: Έχει ξεσπάσει χιονοθύελλα. Το κρύο αφόρητο. Απέχουμε από τους Ιταλούς 80 -100 μέτρα. Μας χωρίζει ένας αυχένας γυμνός στην κορυφή του Μάλι Σπάτ όπου το χιόνι παγωμένο είναι πάνω από δυο μέτρα. Οι στρατιώτες προσπαθούν να κρατηθούν στη ζωή. Δυο πάγωσαν και πέθαναν στη σκοπιά. Άλλους βρίσκουμε παγωμένους στ’ αντίσκηνα. Προσπαθούμε να τους κρατήσουμε στη ζωή. Τους αναγκάζουμε να σηκώνονται. Ένας – ένας ξετρυπώνουν σα φαντάσματα, λείψανα σωστά, αδύνατοι, αξύριστοι, κουρελήδες, ξυπόλητοι με τα πόδια δεμένα με κουρέλια, μουντζούρηδες με κατακόκκινα μάτια από τον καπνό και την αϋπνία, χωρίς φαγητό για πέντε μέρες. Το δράμα μας εξελίσσεται σε τραγωδία. Τα πόδια των περισσοτέρων έχουν πρηστεί και πονούν φοβερά, μελανιάζουν. Αρχίζει έτσι η διαρροή. Μα δε μπορούμε να τους μεταφέρουμε πίσω. Τα κρυοπαγήματα εξελίσσονται σε 2ου και 3ου βαθμού. Οι στρατιώτες δεν είναι ικανοί να ανεβούν στις σκοπιές, αρνούνται να σηκωθούν. Οι αξκοι αν και βρισκόμαστε στην ίδια κατάσταση εφαρμόζουμε βία, κάποτε μάλιστα με το πιστόλι στο χέρι τους απειλούμε, αφού ο εχθρός απέναντι καραδοκεί.



Από το site http://www.attiki4x4.gr/ . Έχω διατηρήσει ορθογραφία, σημεία στίξης κ.λπ..
Προτείνω επίσης ανάγνωση ξεκινώντας από τις ιστοσελίδες:

http://pheidias.antibaro.gr/1940.htm (με επιφυλάξεις για κάποιες ιστορικές προσεγγίσεις)
http://www.attiki4x4.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=130&Itemid=46