Γενικής Χρήσης

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Το λόμπυ τού νερού


Ο ΟΗΕ κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό τις λίστες με τις αιτίες θανάτου των ανθρώπων μέσα στο 2015 - σε παγκόσμια κλίμακα και ανά χώρα - και έδωσε προβλέψεις για το έτος 2030.  (http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/projections/en/)















Year
2015
2030




Region
WORLD
WORLD




Population (thousands)

7248570

8283372

GHE 2012 cause category




Deaths (000s)
% total
Deaths (000s)
% total

All Causes


57321
100
70104
100
I.
Communicable, maternal, perinatal and nutritional conditions
12880
22.5
12015
17.1

A.
Infectious and parasitic diseases

6448
11.2
5814
8.3

B.
Respiratory infections

3231
5.6
3544
5.1

C.
Maternal conditions

264
0.5
201
0.3

D.
Neonatal conditions

2343
4.1
1914
2.7

E.
Nutritional deficiencies

593
1.0
543
0.8
II.
Noncommunicable diseases

39189
68.4
51792
73.9

A.
Malignant neoplasms

8727
15.2
12626
18.0

B.
Other neoplasms

210
0.4
309
0.4

C.
Diabetes mellitus

1556
2.7
2464
3.5

D.
Endocrine, blood, immune disorders

533
0.9
686
1.0

E.
Mental and behavioral disorders

247
0.4
266
0.4

F.
Neurological conditions

1383
2.4
1838
2.6

G.
Sense organ diseases

1
0.0
1
0.0

H.
Cardiovascular diseases

17867
31.2
22245
31.7

I.
Respiratory diseases

4234
7.4
5957
8.5

J.
Digestive diseases

2311
4.0
2819
4.0

K.
Genitourinary diseases

1179
2.1
1566
2.2

L.
Skin diseases

115
0.2
160
0.2

M.
Musculoskeletal diseases

209
0.4
271
0.4

N.
Congenital anomalies

615
1.1
583
0.8

O.
Oral conditions

1
0.0
2
0.0
III.
Injuries


5252
9.2
6297
9.0

A.
Unintentional injuries

3864
6.7
4740
6.8

B.
Intentional injuries

1388
2.4
1556
2.2


Οι λίστες αυτές μάς επιτρέπουν να προχωρήσουμε σε μία άμεση εκτίμηση - με το μεγαλύτερο δυνατό δείγμα πληθυσμού - για τα πιθανά βαθύτερα αίτια που οδηγούν σ το θάνατο.  Ως γνωστό, έως σήμερα, διάφορα έχουν προταθεί: η μόλυνση τού περιβάλλοντος που δηλητηριάζει τις τροφές και τον αέρα, η παγκόσμια άνοδος τής μέσης θερμοκρασίας που δίνει την ευκαιρία σε παθογόνους οργανισμούς να πλήττουν μεγαλύτερα τμήματα τού πληθυσμού για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα ανά έτος, η κατάχρηση των αντιβιοτικών, η οποία επάγει εμφάνιση νέων μικροβιακών στελεχών, η αλλαγή τού τρόπου ζωής που οδηγεί σε καρδιαγγγειακά νοσήματα και νευρικές/ψυχικές διαταραχές και λοιπές αιτίες.
Υπάρχει ωστόσο ένας κοινός παράγοντας, πάντοτε παρών, που επιμελώς αποσιωπάται, κάθε φορά που εμφανίζονται παρόμοια δεδομένα:  Όλοι οι άνθρωποι τον οποίων ο θάνατος καταγράφηκε και κατηγοριοποιήθηκε, ήταν χρήστες νερού.  Μία σύντομη αναδρομή σε στοιχεία παρελθόντων ετών, δίνει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα.  
Κι όμως, η επιστημονική κοινότητα που σχετίζεται με την υγεία, όχι μόνο ήταν πάντοτε απρόθυμη να καταδείξει αυτό το θέμα - και τις διαρκώς ογκούμενες παρατηρήσεις - αλλά αντίθετα, προχωρούσε σε υποδείξεις σχετικά με ευεργετικές ιδιότητες τού νερού και παρότρυνε την πόση του σε μεγάλες ποσότητες.
Αυτή η εύνοια ελέγχεται πλέον έντονα, αφότου έγινε γνωστό ότι εταιρείες εμφιάλωσης ύδατος χρηματοδοτούσαν (και χρηματοδοτούν) ιατρικά συνέδρια, στα οποία φιαλίδια με το σχετικό προϊόν κυκλοφορούν ελεύθερα σε τραπέζια και έδρανα και προσφέρονται αφειδώς στους συνέδρους, ενώ φυσικά αποθανατίζονται από σχετικές φωτογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις.

Ωστόσο, γιατί είναι το νερό επικίνδυνο;  Μπορούμε να καταδείξουμε την βλαπτική του δράση μόνο μέσα από τις στατιστικές παρατηρήσεις;
Στο παρελθόν προτάθηκε ότι μέρος τής επικινδυνότητας τού νερού οφείλεται όχι σε αυτήν καθ’ αυτήν τη δράση του αλλά σε παθογόνους μικροοργανισμούς που φιλοξενεί.  Παρ’ ότι αυτό δεν κάνει λιγότερο ακατάλληλη την χρήση τού λεγόμενου «μολυσμένου νερού», δεν δικαιολογεί όλους τους άλλους θανάτους που αποδίδονται σε άλλες τελικές παθήσεις (εκφυλιστικές ασθένειες, ατυχήματα κ.λπ.), οι οποίοι εμφανίζονται σταθερά στα άτομα που καταναλώνουν «καθαρό» νερό, δηλαδή νερό απαλλαγμένο από μικροβιακούς/παρασιτικούς παράγοντες.  Το παραπάνω υποδεικνύει μία βλαπτική δράση αυτού καθ’ αυτού τού νερού.  Το ότι μπορεί να φιλοξενεί μολυσματικούς παράγοντες, απλά κάνει την φύση του ακόμα πιο επικίνδυνη για τον άνθρωπο.  Ωστόσο, οι μηχανισμοί με τους οποίους το νερό βλάπτει το ανθρώπινο σύστημα δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητοί.

Έως τα πρόσφατα χρόνια λοιπόν, η παραδοχή για τις βλαπτικές ιδιότητες τού νερού δυσκολευόταν, καθώς η θανατογόνος δράση του δεν μπορούσε να εξηγηθεί σε μοριακό επίπεδο.  Οι σημερινές εξελίξεις, ωστόσο, στην έρευνα είναι καταιγιστικές.  Αρκεί να αναφέρουμε το εξής παράδειγμα:  ύπαρξη νερού στα ηπατικά κύτταρα επιτρέπει την αποκοπή μορίων γλυκόζης από αποθηκευτικά μόρια γλυκογόνου και την απελευθέρωσή τους στο αίμα, με τις γνωστές ολέθριες επιπτώσεις για τα άτομα που πάσχουν από κάθε τύπο διαβήτη.  Σημειώστε εδώ ότι η γλυκόζη είναι ένα από τα δύο σάκχαρα από τα οποία αποτελείται η κοινή ζάχαρη, για την οποία οι διατροφολόγοι δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να την ονομάσουν «λευκό θάνατο».

Ένας ακόμα λόγος για τον οποίον η επιστήμη δεν συνειδητοποιεί την άμεση απειλή τού νερού - αν και βρίσκεται μπροστά στα μάτια των λειτουργών της -, είναι η παράδοση.  Όπως είχε πει ο Μαξ Πλανκ «Οι νέες επιστημονικές αλήθειες δεν θριαμβεύουν επειδή πείθουν τους αντιπάλους τους να δουν το φως τής αλήθειας, αλλά επειδή οι αντίπαλοι κάποτε αποθνήσκουν και έρχεται στο προσκήνιο μία νέα γενιά, συνηθισμένη να ακούσει την νέα αλήθεια».
Γενεές νερόφιλων και επιστημόνων εξαρτημένων από το νερό, έχουν αφήσει ισχυρό φορτίο δοξασιών υπέρ του νερού και είναι αναμενόμενο να είναι εξαιρετικά επίπονη η ανατροπή του.  Τουλάχιστον, ως πρώτο βήμα, αναθεωρούνται παλιότερες πεποιθήσεις, σχετικά με την αναγκαιότητα τού νερού στις τόσο υπερβολικές ποσότητες που συστηνόταν.

Δυστυχώς η ως τώρα προσκόλληση στη συνήθεια τής κατανάλωσης νερού, απαγορεύει να σχεδιαστούν πειράματα συστηματικής παρατήρησης ανθρώπων που δεν καταναλώνουν νερό, για να χρησιμοποιηθούν ως ομάδες ελέγχου στις σχετικές μελέτες.  Αυτό οδηγεί στην αδυναμία στοιχειοθέτησης μία πλήρους μεταανάλυσης που θα αναδείκνυε την πραγματική διάσταση των επιπτώσεων τού νερού στην υγεία τού κοινού.  Το οποίο βέβαια, οδηγεί σε φαύλο κύκλο, ξεκάθαρα υπέρ τού νερού και μακριά από κάθε αντικειμενική επιστημονική δεοντολογία.
Έχουν καταγραφεί ωστόσο περιπτώσεις από περιορισμένο αριθμό ανθρώπων, οι οποίοι απώλεσαν την δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε νερό και σε υδατικά ροφήματα.  Τα αποτελέσματα είναι επίσης συντριπτικά, όπως η λίστα θανάτων τού ΟΗΕ: ούτε ένας από αυτούς δεν πέθανε από τις αιτίες που πεθαίνουν όλοι οι άλλοι άνθρωποι, οι οποίοι καταναλώνουν νερό.


Αν και δεν είναι σκοπός τού παρόντος άρθρου να συζητήσει τους τρόπους αντιμετώπισης αυτής τής ανθρώπινης μάστιγας, είναι τουλάχιστον προφανές ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να πάρουν άμεσα μέτρα για την αποτροπή χρήσης τού νερού.  Είναι απλά γελοίο, ο καπνός να υπερφορολογείται τιμωρητικά, όταν στο κάπνισμα αποδίδονται 6 εκατομμύρια θάνατοι τον χρόνο (https://www.cdc.gov/tobacco/data_statistics/fact_sheets/fast_facts/) (σε παγκόσμιο επίπεδο), και να επιδοτείται αδρά η δυνατότητα πρόσβασης σε καθαρό νερό, όταν οι θάνατοι των ανθρώπων που το καταναλώνουν ξεπερνούν τα 57 εκατομμύρια.



Υ/γ.:  Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.  :-/



Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Περί αναβάθμισης των ελληνικών σημαιών



Η πρόταση τού Νίκου Παρασκευόπουλου για αποποινικοποίηση τής καύσης τής σημαίας ήταν ρηξικέλευθη και όπως φάνηκε, μπροστά από την εποχή της.  Και φυσικά προκάλεσε έναν μίνι διχασμό.
Πολλοί παρατήρησαν ότι όταν έχεις κάνει (ή αφήσει να κάνουν) κουρέλι την χώρα, το να κόπτεσαι για την σημαία είναι κομμάτι (μεγάλο κομμάτι) υποκρισία.  Οι άλλοι όμως λένε (νομίζω) ότι πέρα από ένα σημείο, το σύμβολο γίνεται πια τόσο βαρύτιμο ώστε έχει την δική του αξία και απαιτεί τον σεβασμό.  Ή τουλάχιστον ότι πάντα συμβολίζει αυτά που θα ‘πρεπε και που θα θέλαμε να είμαστε και να έχουμε (αξιοπρέπεια, σεβασμό για τις αποφάσεις των δημοψηφισμάτων κ.τ.λ.).

Είναι προφανές ότι για έναν λαό συναισθηματία σαν και τού λόγου μας, ακόμα και ΑΝ οι πρώτοι έχουν δίκιο, οι δεύτεροι είναι πολύ συγκινημένοι και δεν μπορούν να απεξαρτηθούν από την σημαία ή να την βλέπουν να καίγεται.


Ο μεγάλος πολιτικός, ο μεγάλος νομοθέτης και ο σοφός γενικότερα, πρέπει περισσότερο να προλαμβάνει, παρά να σβήνει φωτιές.  Εν προκειμένω μάλιστα μιλάμε σχεδόν για υποβοήθηση σε φωτιά, αφού υπάρχει η πρόταση αποποινικοποίησής της.

Πώς μπορούμε λοιπόν, να ευχαριστήσουμε και τις δύο πλευρές;
Απλούστατα:  Η καύση τής σημαίας δεν θα θεωρείται πια παράνομη, αλλά θα γίνει αδύνατη.
Πώς;
Απλούστατα: φτιάχνοντας από τούδε και στο εξής, τις σημαίες μας πυρίμαχες!

Σίγουρα όλοι θα έχετε δει - ίσως και αγοράσει και κρατήσει - τις χιλιάδες φτηνιάρικες πλαστικές σημαίες και σημαιούλες, made in China (ή ακόμα πιο ύποπτης προέλευσης) που ούτως ή άλλως ποδοπατιούνται καθώς πέφτουν από τα χέρια των συγκεντρωμένων στις πολιτικές συγκεντρώσεις.  Αλλά και οι υφασμάτινες δεν είναι καλύτερης πχιότητας.  Κατασκευασμένες από συνθετικό υλικό, λεπτό και αδύναμο - καμία σχέση με τις «φλοκάτες» που έφτιαχναν οι ένδοξοι πρόγονοί μας στα χρόνια τής Επανάστασης.
ΑΥΤΑ και ΑΥΤΕΣ πρέπει να απαγορευτούν.  Με μεγάλα πρόστιμα και ισχυρή αστυνόμευση.

Οι ελληνικές σημαίες που πλέον θα επιτρέπεται να κατασκευάζονται ή να εισάγονται και να πουλιούνται, θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένες, ελάχιστες προδιαγραφές, μεταξύ των οποίων να είναι άκαυστες.  Ο νόμος που ποινικοποιεί την καύση τής σημαίας μπορεί κατόπιν να καταργηθεί.  Και άσε τους «αναστενάρηδες» να προσπαθούν!  Με αυτόν τον τρόπο και εκείνοι και οι «πυροσβέστες» των σημαιών, θα είναι ευχαριστημένοι!

Τις συγκεκριμένες νόρμες μπορεί να τις εκδώσει το Πολυτεχνείο ή ισότιμος φορέας και κατόπιν τις αιτήσεις από τους wanabe κατασκευαστές θα τις μελετάει - και θα εκδίδει τις άδειες -, μία εντεκαμελής επιτροπή που θα αποτελείται από:
έναν στρατιωτικό (αντισυνταγματάρχη και πάνω), έναν ιερωμένο (μητροπολίτη και πάνω), έναν κουρέα, έναν πυροσβέστη, έναν εκπρόσωπο τού Τεχνικού Επιμελητηρίου, έναν εικαστικό (αναπληρωτή καθηγητή στην ΑΣΚΤ και πάνω), εμένα και επίσης έναν εκπρόσωπο από τους Mythbusters ως βοηθητικό προσωπικό για τις περιπτώσεις που χρειάζεται να γίνουν δοκιμές, ενώ ως παρατηρητή θα έχει έναν καθηγητή ή αναπληρωτή καθηγητή από κάποιο Αρχαιολογικό - Ιστορικό τμήμα των πανεπιστημίων τής επικράτειας.

Οι προδιαγραφές κατασκευής τής ελληνικής σημαίας, καλό είναι να εισαχθούν στο Σύνταγμα των Ελλήνων, με την πρώτη ευκαιρία (δηλαδή στην επόμενη αναθεώρηση).  Μπορούν να μπουν ακριβώς κάτω από τις οδηγίες για την original μετάφραση τής Αγίας Γραφής, ας πούμε κάτι σαν: "Μέρος Πρώτο, Τμήμα Γ', Σχέσεις Σημαίας και Πολιτείας". 
(Βλ. εδώ, αν χρειάζεται.)

Εννοείται ότι με αυτόν τον τρόπο θα τονωθούν η εθνική υπερηφάνεια και η οικονομία τής πατρίδας - είναι πιθανόν να τιναχτούν και τα ελατήριά της - και όλοι θα μείνουν ευχαριστημένοι.  Ακόμα και οι Κινέζοι, που αν κρίνω από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις τους των τελευταίων χρόνων, μια χαρά μπορούν να φτιάξουν πυρίμαχες σημαίες - και όχι μόνο - και να μάς τις πουλάνε...

Άφερίμ!


 Idom


Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Ο Matteo Renzi ζητάει τεχνογωσία από τον Alexis Tsipras


Ξημερώματα ώρα Ελλάδος και πιο ξημερώματα ώρα Ιταλίος, ο Μαθιός τηλεφώνησε στον Αλέξη για να τού ζητήσει συμβουλές για την αποφυγή τού Όχι στο δημοψήφισμα.
Η συνομιλία έγινε σε άπταιστα αγγλικά, ενώ τους δύο πολιτικούς συνέδραμαν τηλεφωνικοί ηλεκτρονικοί διερμηνείς οι οποίοι διερμήνευαν από τα απταιστοαγγλικά στα ιταλικά και στα ελληνικά.  Μπορέσαμε να διασώσουμε την αρχή τής αγγλικής συνομιλίας και την παρουσιάζουμε με αίσθημα ευθύνης.


Driiiin   (The telephone rings)

A:  Yes?  Who is in the middle of the night?
M:  It is me, Alexis.  Matteo.
A:  Who Matteo?
M:  ...  The prime minister of Italy!
A:  A, you are!  How do you do?
M:  I...
A:  Don’t say you want to declare war to Greece?  The answer is NO!
M:  What?  What are you...
A:  I scream Kamenos right away.  (To some other person in the room)  Pagona, take me Pano on the telephone!
M:  No Alexis, you have misunderstood me.  I don’t want go to war.  Especially against a Schaeuble’s vassal.
A:  ... Ha!  The good that I want from you!  We Greeks...
M:  There is another reason...
A:  ...  OK...  You wake me up anyway.  Tell me what is bother you.
M:  I have the results of the referendum...
A:  Refe...?  Oh ya, the referendum!  I have forgot this.  Well, tell me how it goes?
M:  They have voted NO!  60%, NO...
A:  Really?!  Have you heard, Pagona?  (He starts to sing)  Forward the damned of the Earth...
M:  Alexis!  Come on!  I am desperate...
A:  Where?...  Why?
M:  What will Angela and Draghi say about me?...
A:  They will shake their heads...  probably...  I don’t no.  Let them worry about these.
M:  I think to quit...
A:  What?  No!  Don’t destroy the... the piazza!
M:  What else can I do?
A:  Hemmm...
M:  Well.  I wanted to ask you...  How you manage to change the result of your referendum from OKHI to NE?
A:  Was the result of my referendum, OKHI???
M:  ?...
A:  For see!...  Pagona...  (To himshelf) Where did she go?
M:  Oh please tell me!  As an ancient Roman I seek the wisdom from the Greece...
A:  He?
M:  ... once again!
A:  But it’s easy.  First you make a statement and you say that the Democracy has won.
After you wait three days and then you start normally to do what you want.
M:  Does this works?
A:  Hem, sorry.  I meant what Merkel wants.
M:  And does this work?
A:  Why don’t work?  This is the default.  Doing what Mekel wants.
M:  Right, but...
A:  So, why to not work?
M:  Because the NO in our referendum has to do with what Merkel don’t want.
A:  Yes, and that’s why, why you change it for the right thing.
M:  Hmmm...  You know...
A:  Yes?
M:  For ancient Greek you have a very intrigued perspective about Republic...
A:  Yes, it is!
M:  And about referendums...
A:  Hey, between you and me.  Do you want a gossip about Trump?
M:  Shoot!
Α:  Shoot what?
M:  I mean tell me!
A:  Ah, but you must to remain grave!
M:  What?
A:  Remain...  I mean you don’t must to tell it to anyone.
M:  I ‘m confused...  Anyway, I will not tell it to anyone.
A:  OK.  Donald will drive a referendum about to stay USA in NATO or not!
M:  !...  Impossible!
A:  Oh yes!
M:  How do you know this?
A:  He told me to myself!  When I telephone to him to congratulate him for winning the erection.
M:  ?... The election?
A:  Yes!
M:  But, why to do a such thing?
A:  Because everybody done now referendums!


Δυστυχώς ως εδώ έχουμε μπορέσει να καθαρίσουμε τον ήχο.  Και για τα προηγούμενα, δυστυχώς, δεν βάζουμε το χέρι μας στην φωτιά.
Μόλις αποκρυπτογραφήσουμε κι άλλα, ίσως σάς ενημερώσουμε.



Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Κάποτε θα τους λέμε ότι τρώγανε βελανίδια καθισμένοι στα δέντρα, και δεν θα μάς πιστεύουνε...


Σκέφτομαι...

Αν κάτι αλλάξει στην Δύση
και πάψει να θεωρεί μιαρό τον Ισλαμισμό και τους κατοίκους τής μέσης και πιο πέρα Ανατολής*
και αναγνωρίσει ότι το περισσότερο τού πολιτισμού της κατάγεται από εκείνους
και όχι από μεγάλες εμπνεύσεις που είχαν άξαφνα και σούις τζένερις οι Αρχαιοέλληνες...

εμείς τι θα απογίνουμε;  Που θα μείνουμε με τον Παρθενώνα "μας" στο χέρι...

Idom


* Βάζω και την Ινδία μέσα

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ιφιγένεια εν υπουργείω


Σε εποχές εξαιρετικά δύσκολες για κάποιες ανθρώπινες ομάδες (κράτη, φυλές κ.ά.), υπήρξαν άνθρωποι που δέχτηκαν να είναι ηγέτες τους, μα στην πραγματικότητα μαριονέτες, μεσολαβητές ανάμεσα σε αυτές τις ομάδες των ανθρώπων και στους απηνείς διώκτες των ομάδων.
Φέρνω στο μυαλό μου τον Adam Czerniaków, τον επικεφαλής τού γκέτο τής Βαρσοβίας.  Φέρνω στο μυαλό μου τον Τσολάκογλου, τον "πρωθυπουργό" τής Ελλάδας στην Κατοχή.
Είμαι πολύ λίγος για να κρίνω τον Τσιερνιάκωφ ή τον Τσολάκογλου - έζησαν σε ασύλληπτα σκληρές και φονικές εποχές, με απίστευτη πίεση.  Από μία άποψη πρόδωσαν τους λαούς τους συνεργαζόμενοι με τον κατακτητή.  Από άλλη άποψη βοήθησαν όσο μπορούσαν, η μπότα τού κατακτητή να πέφτει πιο μαλακή στους συνανθρώπους τους.

Ο Τσιερνιάκωφ τουλάχιστον "καθάρισε".  Αυτοκτόνησε 1,5 χρόνο μετά, μην αντέχοντας αυτήν την πίεση.

Έχω διαβάσει πολλά κείμενα αφιερωμένα για πολλούς από αυτούς.  Προσπαθώ να καταλάβω.  Λίγο.
Έγραψα πριν "είμαι πολύ λίγος για να τους κρίνω", από την άλλη όμως χρειάζομαι να τους κρίνω.  Έστω να καθορίσω για αυτό το τρομερό έργο, ένα γενικό πλαίσιο κριτικής.

Το πλαίσιό μου συνοψίζεται στο εξής:  αν ο "ηγέτης" δεν αποσπά κανένα προσωπικό όφελος (ούτε η οικογένειά του, ούτε οι κοντινοί του) από την θέση που τού δόθηκε, τότε αν μη τι άλλο ίσως είναι καλοπροαίρετος.


Αν και δεν είμαστε υπό ένοπλη κατοχή, η χώρα μας λειτουργεί επίσημα ως προτεκτοράτο.  Αυτό, βάσει "συμφωνιών" που έχει υπογράψει, όχι επειδή το φωνάζει κάθε 2η μέρα από το μπλογκ του ο Πιτσιρίκος.  Καμία σημαντική απόφαση δεν λαμβάνεται πλέον στην Ελλάδα.  Η κυβέρνηση είναι διακοσμητική ή τέλος πάντων, η σημαντική λειτουργία της για τους επικυρίαρχους είναι να εφαρμόζει τις εντολές τους.  Άλλη λειτουργία είναι να κρατάει φρόνιμους τους αιχμαλώτους.  Στις καλές μέρες δικαιούται να κάνει και χαμηλή πολιτική.
Αυτό πλέον το ξέρουνε και οι πέτρες.  Ακόμα και αυτοί που τρέχουν με σημαιούλες στις παρελάσεις, το φωνάζουν και διαμαρτύρονται για αυτό.  (Ο συνδυασμός βέβαια μου φαίνεται λίγο σχιζοφρενικός ή αρκετά γκροτέσκος, αλλά δεν είναι τώρα αυτό που με απασχολεί).
Έτσι, σήμερα πια, όποιος δέχεται κυβερνητικό πόστο ή πόστο στα υψηλά τής διοίκησης, (μήπως ακόμα και υψηλοσυνδικαλιστικό;), ξέρει (και ξέρει ότι το ξέρουν και οι συμπατριώτες του) ότι λαμβάνει μία θέση Τσολάκογλου ή Τσιερνιάκωφ (ή ... ή ...  Σχηματικά ξεκίνησα με αυτά τα παραδείγματα).

Άρα γιατί το κάνει;  Για οικονομικούς λόγους;  Για λόγους γοήτρου; (Χα, χα...)  Από εξουσιομανία;
Επειδή πιστεύει ότι κάτι θα προσφέρει;
...
Το πιστεύει;  Σίγουρα;


Και εμείς που ακόμα δεν πήραμε υπουργείο, τι να κάνουμε;
Εγώ λέω να προσπαθήσω να θυμάμαι την Λυδία Κονιόρδου σαν ηθοποιό και σαν Ιφιγένεια.


Idom