Ιφιγένεια εν υπουργείω

Σε εποχές εξαιρετικά δύσκολες για κάποιες ανθρώπινες ομάδες (κράτη, φυλές κ.ά.), υπήρξαν άνθρωποι που δέχτηκαν να είναι ηγέτες τους, μα στην πραγματικότητα μαριονέτες, μεσολαβητές ανάμεσα σε αυτές τις ομάδες των ανθρώπων και στους απηνείς διώκτες των ομάδων.
Φέρνω στο μυαλό μου τον Adam Czerniaków, τον επικεφαλής τού γκέτο τής Βαρσοβίας.  Φέρνω στο μυαλό μου τον Τσολάκογλου, τον "πρωθυπουργό" τής Ελλάδας στην Κατοχή.
Είμαι πολύ λίγος για να κρίνω τον Τσιερνιάκωφ ή τον Τσολάκογλου - έζησαν σε ασύλληπτα σκληρές και φονικές εποχές, με απίστευτη πίεση.  Από μία άποψη πρόδωσαν τους λαούς τους συνεργαζόμενοι με τον κατακτητή.  Από άλλη άποψη βοήθησαν όσο μπορούσαν, η μπότα τού κατακτητή να πέφτει πιο μαλακή στους συνανθρώπους τους.

Ο Τσιερνιάκωφ τουλάχιστον "καθάρισε".  Αυτοκτόνησε 1,5 χρόνο μετά, μην αντέχοντας αυτήν την πίεση.

Έχω διαβάσει πολλά κείμενα αφιερωμένα για πολλούς από αυτούς.  Προσπαθώ να καταλάβω.  Λίγο.
Έγραψα πριν "είμαι πολύ λίγος για να τους κρίνω", από την άλλη όμως χρειάζομαι να τους κρίνω.  Έστω να καθορίσω για αυτό το τρομερό έργο, ένα γενικό πλαίσιο κριτικής.

Το πλαίσιό μου συνοψίζεται στο εξής:  αν ο "ηγέτης" δεν αποσπά κανένα προσωπικό όφελος (ούτε η οικογένειά του, ούτε οι κοντινοί του) από την θέση που τού δόθηκε, τότε αν μη τι άλλο ίσως είναι καλοπροαίρετος.


Αν και δεν είμαστε υπό ένοπλη κατοχή, η χώρα μας λειτουργεί επίσημα ως προτεκτοράτο.  Αυτό, βάσει "συμφωνιών" που έχει υπογράψει, όχι επειδή το φωνάζει κάθε 2η μέρα από το μπλογκ του ο Πιτσιρίκος.  Καμία σημαντική απόφαση δεν λαμβάνεται πλέον στην Ελλάδα.  Η κυβέρνηση είναι διακοσμητική ή τέλος πάντων, η σημαντική λειτουργία της για τους επικυρίαρχους είναι να εφαρμόζει τις εντολές τους.  Άλλη λειτουργία είναι να κρατάει φρόνιμους τους αιχμαλώτους.  Στις καλές μέρες δικαιούται να κάνει και χαμηλή πολιτική.
Αυτό πλέον το ξέρουνε και οι πέτρες.  Ακόμα και αυτοί που τρέχουν με σημαιούλες στις παρελάσεις, το φωνάζουν και διαμαρτύρονται για αυτό.  (Ο συνδυασμός βέβαια μου φαίνεται λίγο σχιζοφρενικός ή αρκετά γκροτέσκος, αλλά δεν είναι τώρα αυτό που με απασχολεί).
Έτσι, σήμερα πια, όποιος δέχεται κυβερνητικό πόστο ή πόστο στα υψηλά τής διοίκησης, (μήπως ακόμα και υψηλοσυνδικαλιστικό;), ξέρει (και ξέρει ότι το ξέρουν και οι συμπατριώτες του) ότι λαμβάνει μία θέση Τσολάκογλου ή Τσιερνιάκωφ (ή ... ή ...  Σχηματικά ξεκίνησα με αυτά τα παραδείγματα).

Άρα γιατί το κάνει;  Για οικονομικούς λόγους;  Για λόγους γοήτρου; (Χα, χα...)  Από εξουσιομανία;
Επειδή πιστεύει ότι κάτι θα προσφέρει;
...
Το πιστεύει;  Σίγουρα;


Και εμείς που ακόμα δεν πήραμε υπουργείο, τι να κάνουμε;
Εγώ λέω να προσπαθήσω να θυμάμαι την Λυδία Κονιόρδου σαν ηθοποιό και σαν Ιφιγένεια.


Idom

Ελπίδα, πάει και τελείωσε.

Κάθε έθνος όταν βρίσκεται σε κρίση, αναζητά δυνάμεις από τις ρίζες του.  (Για αυτό και ο κος Κίσσινγκερ ήθελε να ξεκοπούμε από τις παραδόσεις μας, αλλά τώρα δεν θα ασχοληθώ με τούτονε.)

Σήμερα η Ελλάδα βάλλεται πανταχόθεν από εξωτερικούς και από εσωτερικούς εχθρούς και από τον κύριο Φίλη.  Τι μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι Έλληνες ως βάλσαμο για τις πληγές τους;  Μα την Ορθοδοξία και τον Αρχαίο τους πολιτισμό, τι άλλο;

Και πώς διδάσκονται αυτά στους νέους που αποτελούν το νέο αίμα τής πατρίδας;  Μα φυσικά στο σχολειό, από τα μαθήματα των αρχαίων ελληνικών και των θρησκευτικών.  Για αυτό προσπαθούν να τα φιμώσουν ο κος Κίσσινγκερ και ο κος Φίλης.

Για να μην μακρυγορώ:  τα αρχαία ελληνικά και τα θρησκευτικά είναι η μόνη μας ελπίδα (δεν θα πω η τελευταία, γιατί η τελευταία είναι πάντα η θεία Χάρις).  Και αν θέλουμε «να κουνήσουμε και εμείς τα χέρια μας», όπως έλεγε ο Αίσωπος, πρέπει να απαιτήσουμε την ενίσχυση αυτών των μαθημάτων.

Προτείνω λοιπόν, τα δύο μαθήματα να συνενωθούν και να διδάσκονται πλέον θρησκευτικά στο αρχαίο κείμενο, δηλαδή στην μετάφραση των Εβδομήκοντα, που είναι άλλωστε η μόνη εγκεκριμένη από το Σύνταγμα των Ελλήνων.  Στο Δημοτικό η Παλαιά Διαθήκη και στο Γυμνάσιο η Καινή Διαθήκη, ενώ στο Λύκειο θα ξαναγίνεται επανάληψις όλης τής Βίβλου.

Το μάθημα να διδάσκεται δύο ώρες την ημέρα, την πρώτη ως συνέχεια τής προσευχής και την δεύτερη ως τελευταία ώρα πριν το σχόλασμα, ώστε να βγαίνουν τα νέα παιδιά θωρακισμένα από το σχολείο.

Σε λίγα χρόνια, μπορούν πιλοτικά ένα ένα τα μαθήματα να διδάσκονται στα αρχαία ελληνικά. 

Και όλα τα προβλήματα «ως διά μαγείας» θα λυθούν (όπως στον Αλχημιστή τού κου Κοέγιο).

Idom

ΕΥΔΑΠ... Dust in the wind!

"
Του Θεού το στάρι στα ψηλά καμιόνια
το φόρτωσαν και πάει.
Μες την έρμη κι άδεια πολιτεία μένει
το χέρι που μονάχα
με μπογιά θα γράψει στους μεγάλους τοίχους
ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
"

Άξιον εστί

Οδυσσέα Ελύτη

Πού να σκεφτεί ο ποιητής να γράψει για το νερό...

Idom

Τι καλά που είναι
να μην σ' αφήνουν να πενθήσεις
τα γέλια των παιδιών
και η γάτα που αγγυλώνεται επάνω σου.

Τι καλά που είναι
να μην σ' αφήνει να πενθήσεις
το νερό που έρχεται μόνο μια ώρα καθημερινά
και πρέπει να προλάβεις να ποτίσεις.

Τι καλά που είναι
που το σκυλί
- αντίθετα με όσα λένε οι παραδόσεις -
δεν κατάλαβε ότι εκείνος έφυγε
και συνεχίζει να σού φέρνει τις μπάλες του, επίμονα.

Τι καλά που είναι ο ευκάλυπτος
που τόσο ψήλωσε,
ενώ την τελευταία φορά που τον μετρήσατε μαζί,
τού έλειπαν δύο δάκτυλα απ' το μπόι σου.

Τι καλά που φυσάει άνεμος
και πρέπει να σβήσεις το καντήλι
γιατί φοβάσαι την πυρκαγιά.

Τι καλά που είναι
πως τα ζουζούνια έκτισαν φωλιές
στα κενά ανάμεσα στον σωρό απ' τις κροκάλες
που είχε μαζέψει για να στολίσει την μάντρα.

Τι καλά να κοιμάσαι στο τελευταίο κρεβάτι που κοιμότανε,
ήσυχος,
να περιμένεις εκείνη την άπειρα μικρή πιθανότητα
όταν ανοίξεις μία πόρτα να τον δεις
να κάθεται όπως παλιά στην πολυθρόνα,
χωρίς κανέναν φόβο,
βέβαιος ότι ακόμα και το φάντασμά του θα σ' αγαπούσε.

Τι καλά που τα κυδώνια στο δέντρο
δεν ωρίμασαν ακόμα
και μπορείς να συλλογίζεσαι το μέλλον που περιμένατε.

Τι καλά που είναι Κυριακή
αλλά και τι καλά
που έχει ακόμα έξι ημέρες η εβδομάδα!

Και τι καλά
που τα γέλια των παιδιών
δεν σ' αφήνουν να πενθήσεις.

Σαν βγεις στο διαδίκτυο να σερφάρεις...

...
Τους Αριστοτέλ'δες και τους Πλάτωνες,
τον άγριο Μεγαλέκο δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.


Σκέφτηκα ότι δεν είναι σωστό να τρολάρουμε μόνο τον Ελύτη - άσε που πλέον διώκεται ποινικά.

Για τους νεότερους:  "κουβανώ" δεν σημαίνει "κάνω σαν την Κούβα", σημαίνει "κουβαλώ".

Υπόδειξη:  Στην πραγματικότητα, σερφάροντας στο διαδίκτυο θα συναντήσετε wanabe επιγόνους και τού Πλάτωνα και τού Αριστοτέλη και λοιπών.  Αν όμως δεν τους κουβανείτε μεσ' την ψυχή σας, μπορεί να τους δείτε στο πραγματικό τους μέγεθος και να μείνετε αλώβητοι.

Idom

Φυρομέζικος χαλβάς...

(Το πιάσατε το αστείο, ε;)


Idom

Μεγάλος διαγωνισμός!

Στα παλιά τα χρόνια (δηλαδή 1-2 χρόνια πριν), οι Τούρκοι που βοηθούσαν τους πρόσφυγες να διασχίσουν την Τουρκία και κατόπιν να πλεύσουν προς την Ελλάδα, αποκαλούνταν δουλέμποροι από πολλά ΜΜΕ και ιστότοπους.
Τον τελευταίο καιρό οι δουλέμποροι αναβαθμίσηκαν σε διακινητές - πάντα κατά την ορολογία των ΜΜΕ μας.

Σε λίγο καιρό είναι παντελώς αναμενόμενο - ή ίσως ήδη συμβαίνει - ότι Έλληνες πολίτες θα βοηθούνε πρόσφυγες να περάσουν χωρίς άδεια στην Ιταλία, την Αλβανία, την Φυρομία και την Βουλγαρία.

Ο σημερινός μας διαγωνισμός έχει λοιπόν θέμα:
πώς θα αποκαλούνται από τα ελληνικά ΜΜΕ αυτοί οι συμπολίτες μας;
Αρωγοί;
Οδηγοί;
Stalkers;
Ήρωες;
Άλλως πώς;

Και για τους δυνατούς λύτες:
Τι θα είναι αυτό που για τα ελληνικά ΜΜΕ θα ξεχωρίζει αναφανδόν τούς Tούρκους διακινητές από τους Έλληνες οδηγούς;

Γράψτε τις απαντήσεις σας εδώ ή στείλτε τις στα μεγάλα ΜΜΕ για να τους δώσετε ιδέες.
Σκεφτείτε δημιουργικά.

Δεν θα κερδίσετε τίποτα, αλλά θα νιώσετε υπερήφανοι αν μαντέψετε σωστά ή ακόμα περισσότερο αν εσείς εμπνεύσετε κάποιο κανάλι.

Idom


Υ/γ.:  Μια μέρα πέρασε μόνο και βρέθηκε.  Οι Έλληνες θα λέγονται επιχειρηματίες.  Π.χ. εδώ.

Π. Π.

... κ' ίσα έν' αντρίκιο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Idom


(Υ/γ.: "Federico Garcia Lorca", Νίκου Καββαδία)